Arkusz kalkulacyjny (ang. spreadsheet) to program komputerowy stosowany w biznesie i innych zastosowaniach finansowych do obliczeń tablicowych. Arkusz kalkulacyjny pozwala na ujmowanie wartości liczbowych i innych danych, w tabelach składających się z ponumerowanych wierszy i kolumn, w niepodzielne elementy arkusza - komórki. Wartości komórek są często zależne od siebie, kiedy są ze sobą połączone formułami matematycznymi, co pozwala na lepsze organizowanie danych i automatyczne przetwarzanie ich podczas każdej zmiany zawartości komórki wraz z podaniem wyniku końcowego. Wyniki mogą być przedstawiane przez nowoczesne arkusze kalkulacyjne w różnych formach, także graficznych  na przykład diagramach lub wykresach. Dane arkuszy kalkulacyjnych zachowywane są w plikach o ustalonych formatach - w tak zwanych arkuszach roboczych.

Pasek formuły – pokazuje adres komórki aktywnej oraz jej zawartość.

Obszar roboczy – zajmuje większą część ekranu, znajduje się na nim kursor.

- - - Adresowanie komórek

Każda komórka ma swój unikalny adres określony przez numer kolumny (A .. Z, AA .. AŻ, BA .. aż do IV) oraz numer wiersza (1..65535). Czyli mamy do dyspozycji 256 kolumn i 65535 wierszy. Arkusze połączone są w skoroszyt zapisany w jednym pliku dyskowym, Nazwy arkuszy w skoroszycie to ARKUSZ1, ARKUSZ2 .. Oczywiście nazwy te mogą być modyfikowane przez użytkownika. Do każdej komórki arkusza mogą być wpisane dane - liczby, teksty lub formuły. Wpisane dane mogą być formatowane w komórkach w dowolny sposób (czcionki, wyrównywanie, styl, wielkość, kolor). Modyfikować też można rozmiar komórki poprzez zmianę rozmiaru wiersza lub/i kolumny. Na wprowadzonych do komórek liczbach możemy wykonywać operacje arytmetyczne w postaci czterech podstawowych działań, jak i skomplikowanych funkcji matematycznych i statystycznych. Wprowadzone liczby mogą być sformatowane w dowolny sposób - z określoną ilością miejsc po przecinku, jako waluta, w formie wykładniczej itp. Natomiast każda formuła wpisywana do komórki arkusza powinna być poprzedzona znakiem =, +, - lub powinna być umieszczona w nawiasie. Na danych tekstowych też można wykonywać pewne operacje (analiza statystyczna, wybór znaków, zamiana liter, łączenie itp.). Istnieje możliwość przekazywania danych między arkuszami pozwalając na zbiorcze zestawienia. W arkuszu mogą też być przechowywane dane w formie bazodanowej. Wtedy w poszczególnych wierszach zapisujemy rekordy, a kolumny są polami bazy. Na tych danych można przeprowadzać operacje sortowania względem zadanego pola, można też poszukiwać określony łańcuch danych. Po arkuszu poruszamy się przy pomocy myszki lub klawiszy kursorów. Aby wykonać zmianę danych w komórce - można dane wpisać do niej na nowo lub je poprawić. Edycja komórki odbywa się po wskazaniu myszką lub po naciśnięciu klawisza funkcyjnego F2. Ewentualne błędy poprawiamy wykorzystując klawisze DELETE lub BACK_SPACE, tak sarno jak w każdym innym edytorze dowolnego systemu operacyjnego. Wszystkie czynności związane z obróbką danych wykonywane są przez cały szereg funkcji udostępnianych za pomocą poleceń umieszczonych na pasku menu i przycisków znajdujących się na paskach narzędzi. Większość z tych poleceń i przycisków skonstruowanych jest w formie okien dialogowych, w których podajemy szczegółowe dane i parametry dla rozkazu do wykonania przez komputer. Każde takie okno dialogowe będzie zawierało elementy, które ustawiamy poprzez zaznaczenie stanu włączenia lub wyłączenia lub elementy wyboru również zaznaczane stanem włączenia. Dodatkowo w oknach dialogowych pojawić się mogą zakładki, które grupują opcje związane ze sobą tematycznie. Przykładowe okno dialogowe wygląda następująco: