Liczba to wartość do zaokrąglenia. Niezależnie od znaku argumentu liczba, wartość, podlega zaokrągleniu w kierunku dalszym od zera. Jeśli argument liczba jest nieparzystą liczbą całkowitą nie zachodzi żadne zaokrąglenie.
Np. FORMUŁA
=ZAOKR.DO.NAPRZ
(1,5)
opis(wynik)
zaokrągla liczbę 1,5 w górę do najbliższej liczby całkowitej nieparzystej 3.
Zaokrągla liczbę w dół do najbliższej liczby całkowitej.
Składnia: =ZAOKR.DO.CAŁK(liczba)
Liczba to liczba rzeczywista, którą należy zaokrąglić w dół do liczby całkowitej.
Przykład:
Przykład będzie bardziej zrozumiały, jeśli skopiujemy go do pustego arkusza.
|
DANE: |
|
|
19,78 |
|
|
FORMUŁA: |
OPIS (wynik) |
|
=ZAOKR.DO.CAŁK(6,8) |
Zaokrągla 6,8 w dół (6) |
|
=ZAOKR.DO.CAŁK(-8,6) |
Zaokrągla -8,6 w dół (-9) |
|
=A2-ZAOKR.DO.CAŁK(A2) |
Zwraca dziesiętną część dodatniej liczby rzeczywistej w komórce A2 (0,5) |
Funkcja SUMA.X2.M.Y2 oblicza sumę różnicy kwadratów odpowiadających sobie wartości w dwóch tablicach. Argumentami mogą być liczby, nazwy, tablice lub adres zawierające liczby. Równanie sumy różnicy kwadratów ma postać:
SUMAX2.M.Y2= ∑(x2-y2)
SUMA.X2.M.Y2(tablica_x;tablica_y)
Tablica_x jest to pierwsza tablica, w której znajdują się wartości liczbowe lub zbiór wartości liczbowych. Argument Tablica_x jest argumentem obowiązkowym.
Tablica_y jest to druga tablica, w której znajdują się wartości liczbowe lub zbiór wartości liczbowych. Argument Tablica_y jest argumentem obowiązkowym.
Ponadto jeśli argument tablicowy lub adresowy zawiera tekst, wartości logiczne lub puste komórki, wartości te są ignorowane. Komórki o wartości zero są jednak uwzględniane w obliczeniach. Jeśli argumenty tablica_x oraz tablica_y nie mają takiej samej liczby wartości, funkcja SUA.X2.M.Y2 zwraca wartość błędu #N/D.
Przykład:
=SUMA.X2.M.Y2(5;2) równa się 21.
=SUMA.X2.M.Y2(6;3)równa się 27.
=SUMA.X2.M.Y2(7;4) równa się 33.
=SUMA.X2.M.Y2({2;3;9;1;8;7;5};{6;5;11;7;5;4;4}) równa się -55.
SUMA.KWADRATÓW(liczba1;liczba2;...)
Liczba1;liczba2;... to od 1 do 30 argumentów, których sumę kwadratów należy obliczyć. Zamiast argumentów rozdzielonych średnikami można stosować pojedynczą tablicę lub odwołanie do tablicy.
3. Pojawi się następne okno, w którym wybierz „liczbę” i zaznacz komórki trzymając CTRL, które chcesz sumować kliknij „OK”
Zwraca wartość silni liczby. Silnia liczby jest równa wyrażeniu 1*2*3*...* liczba.
Składnia:
=SILNIA(liczba)
Liczba – to nieujemna liczba, której silnia ma zostać obliczona. Jeśli argument liczba nie jest liczbą całkowitą, jego wartość zostanie obcięta do liczby całkowitej.
Przykład
Przykład będzie bardziej zrozumiały po skopiowaniu go do pustego arkusza.
|
|
A |
B |
|
1. |
Formuła |
Opis (wynik) |
|
2. |
=SILNIA(5) |
Silnia liczby 5 lub 1*2*3*4*5 (120) |
|
3. |
=SILNIA(1,9) |
Silnia liczby całkowitej z liczby 1,9 (1) |
|
4. |
=SILNIA(0) |
Silnia liczby 0 (1) |
|
5. |
=SILNIA(-1) |
Liczby ujemne powodują, że formuła zwraca komunikat o błędzie (#LICZBA!) |
|
6. |
=SILNIA(1) |
Silnia liczby 1 (1) |
Zwraca sinus podanego kąta.
Składnia =SIN(liczba)
Liczba to kąt w radianach, dla którego należy obliczyć sinus.
Spostrzeżenie
Jeśli argument podany jest w stopniach, należy go pomnożyć przez PI()/180 lub użyć funkcji RADIANY, aby skonwertować stopnie na radiany.
Przykład
Przykład będzie bardziej zrozumiały, jeśli zostanie skopiowany do pustego arkusza.
|
A |
B |
|
|
1. |
Formuła |
Opis (wynik) |
|
2. |
=SIN(PI()) |
Sinus radianów pi (0, w przybliżeniu) |
|
3. |
=SIN(PI()/2) |
Sinus radianów pi/2 (1) |
|
4. |
=SIN(30*PI()/180) |
Sinus kąta 30 stopni (0,5) |
|
5. |
=SIN(RADIANY(30)) |
Sinus kąta 30 stopni (0,5) |
Zwraca sinus hiperboliczny liczby.
Składnia =SINH(liczba)
Liczba to dowolna liczba rzeczywista.
Spostrzeżenie
Formuła obliczająca sinus hiperboliczny przedstawia się tak:
Przykład 1
Przykład będzie bardziej zrozumiały, jeśli zostanie skopiowany do pustego arkusza.
|
A |
B |
|
|
1. |
Formuła |
Opis (wynik) |
|
2. |
=SINH(1) |
Sinus hiperboliczny liczby 1 (1,175201194) |
|
3. |
=SINH(-1) |
Sinus hiperboliczny liczby -1 (-1,175201194) |
Przykład 2
Funkcji obliczającej sinus hiperboliczny można używać do aproksymacji skumulowanego rozkładu prawdopodobieństwa. Załóżmy, że wartości podane przez test laboratoryjny zawierają się w przedziale od 0 do 10 sekund. Analiza empiryczna zarejestrowanej historii eksperymentów pokazuje, że prawdopodobieństwo uzyskania wyniku x, który będzie mniejszy od t sekund, jest aproksymowane przez następujące równanie:
P(x < t) = 2,868 * SINH(0,0342 * t), gdzie 0<t<10
Aby obliczyć prawdopodobieństwo uzyskania wyniku mniejszego od 1,03 sekundy, należy za t podstawić wartość 1,03.
Przykład będzie bardziej zrozumiały, jeśli zostanie skopiowany do pustego arkusza.
|
|
A |
B |
|
1. |
Formuła |
Opis (wynik) |
|
2. |
=2,868*SINH(0,0342*1,03) |
Prawdopodobieństwo uzyskania wyniku mniejszego niż 1,03 sekundy (0,101049063) |
Można oczekiwać, że wynik ten wystąpi około 101 razy dla każdego tysiąca doświadczeń.
|
|
Zwraca wartość wyznacznika macierzy tablicy.
Składnia
WYZNACZNIK.MACIERZY(tablica)
Tablica to tablica numeryczna zawierająca jednakową liczbę wierszy i kolumn.
Spostrzeżenia
· Tablica może być podawana jako zakres komórek (na przykład A1:C3), może to być stała tablicowa, taka jak {1;2;3/4;5;6/7;8;9} lub jako nazwa dowolnego z tych argumentów.
· Jeśli jakaś komórka w tablicy jest pusta lub zawiera tekst, funkcja WYZNACZNIK.MACIERZY zwraca wartość błędu #ARG!.
· Funkcja WYZNACZNIK.MACIERZY zwraca też wartość błędu #ARG! wtedy, gdy liczba wierszy i kolumn tablicy nie jest równa.
Funkcja
WYZNACZNIK.MACIERZY(A1:C3) jest równe
A1*(B2*C3-B3*C2) +
A2*(B3*C1-B1*C3) + A3*(B1*C2-B2*C1)
Przykład
Przykład będzie bardziej zrozumiały, jeśli zostanie skopiowany do pustego arkusza.
Wybieranie
przykładu z Pomocy
|
|
Funkcja, którą opisuję jest „znak liczby”. Znajduje się ona w programie
Microsoft’u – Excel. Aby ją odnaleźć należy kliknąć lewym przyciskiem myszki na
przycisku wklej funkcję
. (Wyświetla listę funkcji i ich formatów oraz umożliwia
ustalenie wartości argumentów). Następnie z kategorii funkcji wybieramy
matematyczne i przechodzimy do okienka obok o nazwie nazwa
funkcji. Na ostatniej pozycji pasku przewijania znajdziemy znak
liczby, który zwraca znak podanej liczby: 1, jeśli liczba jest dodatnia,
zero, jeśli jest równa zero lub –1, jeśli jest ujemna.
Przykład
W kolumnie A znajdują się przykładowe liczby, natomiast w kolumnie B, są liczby przypisane przez funkcje matematyczną znak liczby.