Czynności wykonywane podczas tego ćwiczenia:

- wprowadzić dane dotyczące towaru do komórek od A4 do C13

- w kolumnie D przeliczyć Euro na złotówki używając kursu wpisanego do komórki Hl; w komórce D4 wzór ma postać =C4 * $H$1

- powielić formule przeliczenia do pozostałych komórek kolumny D wykorzystując schowek

- w kolumnie E wyliczyć cenę w złotówkach po doliczeniu marży znajdującej się w komórce H2 ; w komórce E4 wzór ma postać -D4 + D4* $H$2

- powielić formułę przeliczenia do pozostałych komórek kolumny E ponownie z wykorzystaniem schowka

- obliczyć zysk na każdym towarze odejmując cenę zakupu od ceny sprzedaży

- sformatować dane wyrażone w Euro jako liczby z 2 miejscami po przecinku dziesiętnym

- ceny i inne wartości w złotówkach sformatować jako liczby walutowe z symbolem walutowym ZŁ

- dobrać odpowiednie szerokości kolumn

- linię nagłówkową sformatować tak, aby opisy tabeli mieściły się w komórkach; w tym celu zaznaczyć linię nagłówkową i sformatować wyrównywanie z opcją zawijania tekstu.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 5 - kredyt

Idziemy do banku i chcemy wziąć kredyt na okres 12 miesięcy. Proponują nam kredyt dynamiczny lub kredyt z efektywną spłatą Który z nich jest korzystniejszy?

W przypadku kredytu dynamicznego w każdym miesiącu zmniejszają nam się odsetki ponieważ zmniejsza się podstawa kredytu obniżając się o spłaconą ratą. Jeżeli mamy do czynienia z kredytem o efektywnej spłacie umowa zakłada odsetki o niższym poziomie, ale w każdym miesiącu stale gdyż liczone od początkowej kwoty kredytu. Dla uproszczenia można na każdy miesiąc niezależnie od jego długości (28-31 dni) przyjąć wielkość procentową odsetek jako procent roczny/12.

Pamiętajmy o blokowaniu komórek z wartością kapitału kredytowego, z wielkościami oprocentowania podczas kopiowania.

Na zakończenie warto odpowiednio sformatować liczby obrazujące kwoty jako liczby walutowe oraz odpowiednio zastosować obramowanie.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 6 - ciąg Fibonacciego

Obliczyć 20 wyrazów ciągu Fibonacciego

F(n-2) +

dla n=2 dla n>2

Ćwiczenie rozpoczynamy od wprowadzenia argumentu n. Należy podać początkową wpisując ją do komórki A2 -> wartość 1. Następnie w komórce A3 wpisujemy formule zwiększającą wartość argumentu o 1 -> -A2+1 . Dalej powielamy tę formułą do następnych komórek. Komórkę A3 należy skopiować do bloku A4..A21 przez schowek (zaznaczyć A3, EDYCJA/KOPIUJ, zaznaczyć blok A4..A21, EDYCJA/WKLEJ). Kolejnym krokiem jest wyliczenie wartości ciągu Fibonacciego. W komórkach B2 i B3 wpisujemy wartości początkowe -> wartość 1. W komórce B4 należy wpisać formułą wykorzystującą wartości poprzednie -> -B3+B2. l podobnie jak przy argumentach powielamy tę formułą do następnych komórek. Komórką B4 należy skopiować do bloku B5..B21 przez schowek (zaznaczyć B4, EDYCJA/KOPIUJ, zaznaczyć blok B5..B21, EDYCJA/WKLEJ).

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 7 - rozliczenie podatkowe

Sporządzić arkusz rocznego rozliczenia podatkowego z Urzędem Skarbowym za rok 2003.

Po zrobieniu nagłówków wprowadzamy do naszego arkusza wartości kwot z Pitów 1 1 od naszych pracodawców. W linii 6 - nasz główny etatowy pracodawca Szkoła Podstawowa - koszty uzyskania są liczone w standardowej kwocie 99.96 zł za każdy miesiąc pracy. U naszego głównego pracodawcy mamy też uwzględnioną ulgę - 44.17 zł miesięcznie. W linii 7 - pracodawca dodatkowy Liceum Zawodowe - koszty uzyskania są w wysokości 20% przychodu, podatek policzono jako 1 9% podstawy opodatkowania. W linii 8 - pracodawca Wydawnictwo - koszty uzyskania są w wysokości 50% ponieważ praca to było napisanie książki, i wynagrodzenie to prawa autorskie. W linii 9 - pracodawca Firma konsultingowa - koszty uzyskania w wysokości 50% przychodu, pracowaliśmy na umową o dzieło. W linii 11 wyliczone są sumy przychodu, kosztów, dochodu i zaliczek na podatek. W komórce E1 3 wprowadzono wartość odliczeń od dochodu (przed obliczeniem podatku), w E 17 dochód do wyliczenia podatku. W komórce E 21 wyliczono podatek z uwzględnieniem poszczególnych stóp podatkowych w progach. Dlatego w tej komórce wpisana została następująca formuła :

=0.19*(E15)+0,11*(E15>37024)ł{E15-37024)+0.r(E15>74048)*(E15-74048}-530,08

od całej kwoty obliczono 19% -> 0,19*E15 jeżeli kwota E15jest wyższa niż 37024 z! to wyrażenie (E15>37024) uzyska prawdę czyli wartość 1 i dlatego od różnicy E1 5-37024 odprowadzono dodatkowo 1 1 % (drugi próg) jeżeli kwota E15 jest wyższa niż 74048 zł to wyrażenie (E15>74048) uzyska prawdę czyli wartość 1 i dlatego od różnicy E1 5-74048 odprowadzono dodatkowo 10% (trzeci próg) od kwoty wyliczonego podatku odejmuje się ulgę podatkową w wysokości 44,17 zł miesięcznie. Następnie należy w komórce E21 wyliczyć podatek z uwzględnieniem 19% wartości odliczeń powodujących obniżenie podatku. Tak wyliczona wartość jest porównywana z zapłaconymi zaliczkami, które dia przejrzystości zostały skopiowane z komórki F11 do E22.

W komórkach E22 i E23 podane są rozliczenia z Urzędem Skarbowym - w komórce E22 ewentualna kwota nadpłat - jeżeli zaliczki są wyższe od wyliczonego podatku -> -JE2ELI{E22>=£21 ;E22-E21 ;0) Natomiast w komórce E23 ewentualna kwota dopłaty do Urzędu -jeżeli wyliczony podatek jest większy od odprowadzonych zaliczek -> =JEŻELI(E21>E22;E21-E22;0).

Przedstawiony arkusz może być bardzo pomocnym narzędziem podczas rocznego rozliczania podatku dochodowego wg aktualnie obowiązującego systemu. W następnych latach należy tylko zmienić kwoty ulg podatkowych, progów przedziałów i procentów w odpowiednich formułach.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 8 - losowanie

Wylosować 1000 liczb z zakresu <1,10>. Obliczyć ile razy wystąpiły poszczególne liczby (od l do 10). Zilustrować tę częstotliwość występowania graficznie (np. za pomocą wykresu kolumnowego)

W komórkach B1..81000 należy wpisać formułą losującą liczby z podanego zakresu. Formuła ta może być wygenerowana na kilka sposobów. W ćwiczeniu zaproponowano wylosowanie liczby rzeczywistej z przedziału <0,1) za pomocą funkcji standardowej LOS(), następnie liczba ta została pomnożona przez 9, zaokrąglona do wartości całkowitej i podniesiona o 1. Ta formuła ma następującą postać -> -1 +ZAOKR(9"LOS{);0).

Formułę tę wpisujemy do komórki B1, a następnie powielarny przez schowek do komórek B2..B1000.

Dalej w komórkach E2..E11 wyliczymy ile razy wystąpiła liczba podana w komórce D2..D11.

Do tego celu wykorzystamy funkcję CZĘSTOŚĆ.

Funkcja ta oblicza ilość wystąpień liczby mniejszej lub równej drugiemu parametrowi w bloku określonym parametrem pierwszym. =CZĘSTOŚĆ(zakres komórek z danymi liczbowymi ; liczba)

Jednak aby uzyskać ilości poszczególnych liczb należy w każdym następnym kroku odjąć ilość liczb już uwzględnionych: ilość dwójek - CZĘSTOŚĆ(zbiór;2) - ilość jedynek ilość trójek - CZĘSTOSĆ(zbiór;3) - ilość dwójek - ilość jedynek itd.

Wtedy formuły miałyby następującą postać:

komórka E2 -^ =CZĘSTOŚĆ(B$1 :B$1000;D2)

komórka E3 ^ -CZĘSTOŚĆ{B$1 :B$1000;D3) - E2 '

komórka E4 -^ =CZĘSTOSĆ<B$1 :B$1000;D4) - E3 - E2 itd.

Jak z tego wynika formuły w komórkach E4..E11 nie mogą być wygenerowane metodą powielania przez schowek. Aby uzyskać taką możliwość formuła powinna być napisana bardziej uniwersalnie:

komórka E2 -> =CZĘSTOŚĆ(B$1:B$1000;D2)

komórka E3 -> =CZĘSTOŚĆ(B$1 :B$1000;D3)-SUMA(E$2:E2)

Wtedy zawartość komórki E3 może być powielona do komórek E4..E11.

Następnie obliczamy procentowe udziały poszczególnych ilości liczb wpisując odpowiednie formuły do komórek F2..F11. Do komórki F2 należy wpisać formułę -> -E2/1000, wyświetlić jaw formacie procentowym i powielić do komórek F3..F11 (zaznaczyć komórkę F2,

EDYCJA/KOPIUJ, zaznaczyć blok F3..F11, EDYCJA/WKLEJ).

W dalszej części ćwiczenia musimy graficznie zilustrować wyznaczone częstotliwości występowania poszczególnych liczb. Do tego celu użyjemy wykresu typu kolumnowego.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 9 - średnie

Wyliczyć średnią arytmetyczną, średnią geometryczną i średnią harmoniczną zbioru liczbowego (z wykorzystaniem funkcji standardowych arkusza).

Ćwiczenie rozpoczynamy od wprowadzenia zbioru liczb do komórek A2..A21 (20 liczb). Następnie w komórce E3 wyliczymy średnią arytmetyczną wykorzystując funkcję standardową ŚREDNIA.A (WSTAW/FUNKCJA, wybrać odpowiednią funkcję w zestawie statystycznych) Podobnie wyznaczamy średnią geometryczną polegającą na obliczeniu pierwiastka z sumy kwadratów składników zbioru podzielonej przez ilość elementów. Natomiast średnia harmoniczna to odwrotność średniej arytmetycznej odwrotności poszczególnych składników.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 10 - baza danych

Wykonać bazę danych przechowującą wyniki semestralne naszych uczniów. Posortować dane v nazwisk j imion, następnie przeprowadzić drugie sortowanie wg średniej ocen.

Czynności wykonywane podczas tego ćwiczenia:

- wprowadzić dane dotyczące uczniów - nazwiska, imiona, daty urodzenia i ich oceny

- obliczyć średnią poszczególnych uczniów wpisując formułę w jedną komórkę kolumny K (np. K4 -> =średnia(E4:34))

- powielić obliczoną średnią do pozostałych komórek uczniów wykorzystując schowek

- obliczyć średnią poszczególnych przedmiotów wpisując formuję w jedną komórkę linii 19 (np. E19 •) =średnia(E4:E18) )

- powielić obliczoną średnią do pozostałych komórek przedmiotów wykorzystując schowek

- zrobić w odpowiednich miejscach obramowania komórek

- dobrać odpowiednie czcionki, ich style i wielkości

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 11 - kursy walut z Internetu

Pobrać plik EXCELA z Internetu (tabela kursów walutowych z 2003 roku). Następnie przedstawić ilustrację graficzną tych danych.

We wstępnej fazie tego ćwiczenia należy przy pomocy przeglądarki internetowej połączyć się z serwisem Narodowego Banku Polskiego www.nbp.pl Następnie wybiera się opcję Kursy walut NBP

W kolejnym kroku należy wybrać opcję Archiwum kursów średnich - tabela A

Rozwija się lista dostępnych plików do pobrania przy pomocy protokołu FTP. W zaplanowanym ćwiczeniu należy wybrać plik dla roku 2003 i zapisać go w odpowiednim miejscu w folderze Moje Dokumenty

W dalszej części ćwiczenia należy ten plik otworzyć.

Następnie należy zilustrować graficznie kurs EURO w ciągu całego roku. W tym celu najlepiej wykorzystać wykres typu XY, ponieważ wartości notowań kursowych zależne są od czasu (oś X - data, oś Y - kurs EURO)

Po wygenerowaniu wykresu w nowym arkuszu należy go sformatować. W tym celu można zmienić skalę osi OX, format opisu znaczników, grubość i kolor samego wykresu oraz kolor i deseń tła.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 12 - stopy procentowe

Znaleźć w Internecie tabelkę w postaci HTML (notowania stóp procentowych NBP), przekopiować ją do arkusza, a następnie wykonać na tych danych operacje arytmetyczne i ilustrację graficzną.

We wstępnej fazie tego ćwiczenia należy przy pomocy przeglądarki internetowej połączyć się z serwisem Narodowego Banku Polskiego www.nbp.pl

Następnie wybiera się opcję Podstawowe stopy procentowe NBP

W tym miejscu należy przejść do archiwum z lat 1989-2003

W kolejnym kroku zaznacza się tabelkę i zapamiętuje w schowku przez użycie MENU EDYCJA / KOPIUJ

Następnie należy otworzyć skoroszyt EXCELA i przez schowek wkleić dane do pierwszego arkusza.

W kolejnym kroku ćwiczenia należy uporządkować dane odpowiednio je formatując i robiąc ręczną korektę dat.

W końcowym etapie tego ćwiczenia należy wykonać ilustrację graficzną STOPY KREDYTU REDYSKONTOWEGO w latach 1990-2003

Podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu należy wykres sformatować. W tym celu można zmienić skalę osi OX, format opisu znaczników, grubość i kolor samego wykresu oraz kolor i deseń tlą.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ćwiczenie 1 - suma i średnia